Jazz Klub - Nowa Huta 1955-1961

Osobliwością tej orkiestry była ich siostra grająca na trąbce. Obecnie kobiety grają na (prawie) wszystkich instrumentach dętych i nie budzi to już zdumienia, ale wówczas był to swoisty ewenement.

Państwowe Liceum Muzyczne w Krakowie było również miejscem, gdzie co poniektórzy, potencjalni adepci sceny filharmonicznej alienowali się na rzecz uprawiania jazzu. W miarę upływu czasu bakcyl jazzu począł dotykać młodych muzyków w różnych płaszczyznach ich muzycznej aktywności. Można zaryzykować tezę, iż już w latach pięćdziesiątych uprawianie muzyki jazzowej eskalowało z niebywałą siłą.

Ogromną w tej dziedzinie rolę m.in. odegrał I Ogólnopolski Festiwal Jazzowy w Sopocie a następnie Jazz Jamboree w Warszawie. Toteż chłonących wszelkie zjawiska kulturowe mieszkańców Nowej Huty również nie mogła ominąć szansa zderzenia się z tym - wyzwalającym emocje i entuzjazm - nowym gatunkiem czy nurtem muzyki. Tak więc już u zarania rozpoczynającej się działalności Zakładowego Domu Kultury HiL, który w Nowej Hucie szerzył upowszechnienie kultury i oświaty i odgrywał czołową rolę, pokuszono się o stworzenie jazzowej formacji i prezentację muzyki, która w coraz szerszym wymiarze poczęła sobie zdobywać prawo obywatelstwa.

Pierwszy koncert, który odbył się w 1955 roku w DMR (Domu Młodego Robotnika) przy ul. Bulwarowej w Nowej Hucie pokazany na zdjęciach poniżej:

Koncerty jazzowe, mimo że cieszyły się coraz większym powodzeniem, wciąż nie mogły zadowolić rosnącego grona sympatyków tego gatunku muzycznego. Z tej przyczyny zapadła decyzja o zorganizowaniu prawdziwego estradowego koncertu jazzowego w sali widowiskowej Domu Młodego Robotnika. I tak oto 9 kwietnia 1956 r. odbył się koncert jazzowy w którym uczestniczyły zespoły:

Big Woody Herman - dalszy ciąg orkiestry braci Szewczyków

Big Band Freda - kierownik Fredzik

Jazz Band - kierownik Marek Walczak

Ponadto program wzbogaciły trio: Marek Walczak (piano), Ryszard Kędziora (kontrabas) oraz perkusista Zenon Kędziora.

Trzeba nadmienić, iż w owych czasach na wyżej wymienione koncerty wchodzono z biletami, które ceny miały według obecnego kursu dolara około 50 centów (a więc normalna cena kinowa). Dostęp do biletów był powszechny i można je było nabyć w kasie DMuR.

Z czasem zaczął wykrystalizować się zespół, który zajął się profesjonalną uprawą jazzu. Tak więc w roku 1957 Jazz Klub rozpoczął działalność pod przywództwem Stanisława Florka, który kierował tym przedsięwzięciem niemal do końca jego istnienia.

Na pierwszym spotkaniu członków Jazz Klubu ustalono, że aby zespół mógł funkcjonować, musi istnieć odpowiedni instrumentarium. Z tego też powodu wybrano komisję, która miała przygotować listę niezbędnego sprzętu. Ponadto zwrócono się do Dyrekcji ZDK HiL z wnioskiem o przydzielenie odpowiednich pomieszczeń na próby i składowanie instrumentów. Dyrekcja przychylnie odniosła się do naszego wniosku i udostępniła sale prób przy ul. Oświęcimskiej 9.

Ilość członków zwiększyła się z czasem do około 40 osób. Rozpoczęły się regularne próby, na które uczęszczali muzycy-amatorzy oraz zawodowcy. Pierwszym zawodowym muzykiem był Wojciech Kacperski, który udzielał nam konsultacji muzycznych.

Instrumenty muzyczne, o które trudno było w ówczesnych czasach, sprowadzano z różnych źródeł. Część z nich kupiono za pieniądze uzyskane ze składek członkowskich, część pozyskano od WRN, a niektóre zostały wypożyczone z innych ośrodków kultury.

W ramach Jazz Klubu działały różne sekcje muzyczne, z których każda specjalizowała się w innym stylu jazzowym:

Sekcja Dixieland - tradycyjny jazz nowoorleański, kierownik Marek Walczak

Sekcja Modern - jazz nowoczesny, kierownik Józef Malik

Sekcja Big Band - orkiestra taneczna, kierownik Fredzik

Każda sekcja prowadziła samodzielną działalność artystyczną, organizując próby, koncerty i występy. Jazz Klub koordynował działania wszystkich sekcji i reprezentował je na zewnątrz.